एक्झिट

राखेमधूनी पहाल नक्की
होईल पक्षी बहाल नक्की...
 

वाटेत काटे सजावटीला,
तूझाच आहे महाल नक्की ...

देशोधडीला सुखास लावा
तेंव्हा खुषीने रहाल नक्की...
 

भेटून येता लगेच बाधा !
ओठांमधूनी जहाल नक्की ...

तुम्हास भासे "उद्या सुखाची"
दु:खे अजूनी सहाल नक्की...

विषाक्त गंगा, विषाद नाही
कुंभास तेथे नहाल नक्की...

एक्झिट होता विदूषकाचे
डोळ्यात अश्रू वहाल नक्की ...

"श्री" तू जरीही प्रयास केला
निसटून गेला खयाल नक्की...



- श्रीधर जहागिरदार
१०-०२-२०१३

कां गुन्हे अभिमान झाले...

घात झाले, प्रतिघात झाले,
सांत्वनाचे आघात झाले....

भास झाले, आभास झाले
स्पष्ट होता उपहास झाले...

भिन्न झाले, कभिन्न झाले
टिपुर जेव्हां खिन्न झाले....

क्षुब्ध झाले, प्रक्षुब्ध झाले
लोळ उठता हतबुद्ध झाले ....

मान झाले, सन्मान झाले,
कां गुन्हे अभिमान झाले...

-श्रीधर जहागिरदार
१२-०१-२०१३

पाऊस ..

अचानक भरून आलं ..
अचानक भरून आलं आकाश ...

मी ऐकत बसलो होतो तलत, त्या संध्याकाळी..
हृदय पिळवटून काढणारे शब्द
"है सबसे मधुर वो गीत..."

तू उठलीस आणि ...
निघूनच गेलीस ...

पाऊस घनघोर ....
वस्तीला आलेला तुझ्या डोळ्यांत...

परतलीस आणि झटक्यात बंद केलेस तू गाणे

पण, हा पाऊस? त्याच काय?
तो बंद करण जमेल तुला?

- श्रीधर जहागिरदार
जाने २०१३

चाहूल

(दोन वर्षापूर्वी लिहिलेली एक कविता, गझल स्वरुपात पुनर्लेखीत केली आहे)

गेलास टाळुनी ते , माझेच दार होते,
दोस्तीत वागणे हे, नक्कीच फार होते!

चाहूल लागली अन मैफल जमून आली
ती रात्र पेलण्याला, पेले तयार होते!

जो तो उतावळासा "फोडेन मीच वार्ता"
मोजून आणलेले खांदेहि चार होते!

आधीच फोडलेले टाहो अधीर त्यांनी,
ज्यांच्या कडून माझे येणे उधार होते!

पश्चात 'ऊब' ज्यांना, त्यांना उगाच वाटे
हातात हात याचे कधिचेच गार होते !

गेलास तू वळूनी, मारून फक्त टिचकी 
झाले निराश ज्यांचे सुकण्यात हार होते!

भेटीस आपल्या ह्या अटकाव खूप झाला 

"श्री" हे  तुझ्या मनाचे भलते प्रचार होते !

- श्रीधर जहागिरदार
३१-०१-२०१३

चालतो...

अनेक शूल काळजात सोसतो नि चालतो
सुरेख फूल रोज एक शोधतो नि चालतो...

उठेलही तुफान, ही मनात खूणगाठ पण
तुझेच नांव आळवीत डोलतो नि चालतो ..

कधी तिमीर दाटतो खुशाल वेळ मोडुनी
प्रकाश अंतरातलाच लाभतो नि चालतो...

अनेकवार प्रश्न खोल भोवऱ्यात खेचती
असे प्रवाह मी जळात टाळतो नि चालतो...

कधी, कुठे, कशास, कोण, चौकशा मला नको
मुळात धर्म चालणेच, पाळतो नि चालतो...

  

- श्रीधर  जहागिरदार
२५-०१-२०१३

रंगमंच

माझा मुखवटा लढतोय
एका स्वतंत्र अस्तित्वासाठी ...


थकलाय तो,
चेहऱ्याचा पाखंडीपणा लपवून लपवून ..
जाणतो तो,
प्रकाश-वंचित चेहरा होतोय
हळूहळू विदीर्ण, विरूप....
बघतोय तो वाट चेहऱ्याच्या
संपूर्ण विरून जाण्याची;
आपल्या जिवंत होण्याच्या क्षणाची....


पण असणार असेल तो क्षणही
एका कोवळ्या मुखवट्याच्या जन्माचा,
कारण प्रत्येक विरत जाणारा चेहरा
पेरत असतो एक बीज नव्याच मुखवट्याचे !!
*

मुखवट्या विना शिरू शकत नाही
कधीच भूमिकेत चेहरा कुठलाही !


हाच आहे ह्या रंगमंचाचा नियम !!



- श्रीधरजहागिरदार
१३-०१-२०१२

एक साल गुजर गया ...

एक साल गुजर गया, क्या कर गुजर गया?

क्या बना ? क्या मिटा? सवाल कर गुजर गया  ...
..

यह रचा, वह रचा, मात्र था हल्ला मचा,

ईंट पत्थर दिखते नहीं, बवाल कर गुजर गया ...  

..

कलकल करता होगा 'कल', नहीं छलेंगे कोई छल  

ऐसी आशा प्रतिदिन मेरी वो हलाल कर गुजर गया ..

..

आते  जाते रहे ऋतू , छोड़ गए वे मनमें किन्तु 

कांटे साबुत टहनी पर, फूल मसल कर गुजर गया ..

..

घरवालों का क्या कहना, दुश्मनों से है याराना
हासिल था जो कुछ मिला वो फिसल कर गुजर गया ....
..

महफ़िल में आया सही, पर कोई शिरकत नहीं

ना किसीने था पुकारा, बस टहल कर गुजर गया ...
..

रोज बदलता रहा वो बाट, खोजे नये नये थे घाट,
जहाँ भी ऊबा उसको छोड़, नई पहल कर गुजर गया  ... 

...

बस, एक बूंद की खुशबू से, अंकुर फूटे धरतीसे,
दूब का कोमल स्पर्श मिले... ये खयाल कर गुजर गया ...  

- श्रीधर जहागिरदार
१०-१-२०१२